Powered by Blogger.

වැඩියෙන් කියවපු ලිපි..

Feb 10, 2013

සිත්තරා..


සැදෑ හිරු රතු පාටබෝලයක් මෙන් බැස යන්නට සැරසේ. මුහුදේ ගිලෙන හිරු, සයුර තනිකර දමා යාමට අකමැත්තෙන් මෙන් නැවත නැවතත් මතුවෙයි. මුළු පරිසරයම බැස යන හිරුගේ මලානික එලියෙන් අමුතුම සුන්දරත්වයක් මෙන්ම පාළු හුදකලා බවක් මතු කරයි. හිරු එලිය වැටී දිලිසෙන සයුරු රළ වෙනදාටත් වඩා වේගයෙන් ගොඩබිම දෙසට දිව එන්නේ හැකිනම් ගොඩබිමෙහි නවතාගන්නට කියන්නාක් මෙනි..

සුසුමක් හෙලූ වෙරෝනිකා හදිසියේ යමක් සිහිවූවාක් මෙන් වටපිට බැලුවේ කුඩා පුතු කොහේදැයි දැනගැනීමටයි. දවස් කිහිපයකට පෙර දුර ගමනකින් පසු සයුරු තීරයේ කුඩා ගම්මානය වෙත පැමින ටික දිනක් ගෙවුන මුත් ඇයට තවමත් මෙම ගම්මානය නුපුරුදුය.

බෝලයක් අතින් ගත් පුතු කිසිවෙකු සමග කතා බහ කරමින් සිටි දුටු වෙරෝනිකාගේ දෑස ගිනියම් වූයේ බැස යන හිරුටත් වඩා තද රතු පැහැයෙනි..වේගයෙන් එදෙසට දුව ගිය ඇය පුතුගේ අතින් ඇදගෙන එතනින් පලා ගියේ සැණෙකෙනි.

"කියලා තියෙනවා නේද දන්නේ නැති මිනිස්සු එක්ක කතාවට යන්න එපා කියලා? යනවද ආයෙත්?"
කුඩා පුතු කෑ ගසා හඩද්දී ඇය ඔහුට පහර කිහිපයක් ගැසුවේ සිතේ ඇති වූ ආවේගයටම මිස තරහකින් නොවන බව ඇය සිහිකරේ ඉකිගසමින් නිදා සිටිනා කුඩා පුතු දුටු පසු ශෝකයෙන්ය.

"අම්මේ අද අපි වෙරළට යන්නේ නැද්ද? පසුදා හවස් වන විට පෙරදා සියල්ලම අමතක කරසිටි පුතු නැවතත් සුරතල් හඩින් විමසීම ඇයට පුදුමයක් නොවුයේ කුඩා පුතුගේ ස්වභාවය  දන්නා බැවිනි..

"මම ඔයාට කිව්වා ආයෙත් අපි වෙරළට යන්නේ නෑ...

"අනේ අම්මේ ඒ අංකල් පව්. එයා අපි එනකන් බලන් ඇති.. එයාට තියෙන්නේ එක අතයිනේ ඒ අතින් එයා වෙරලේ ලස්සන සත්තු ඇන්දා.." පුතු සුරතල් හඩින් පවසන අයුරු වෙරෝනිකා බලන් සිටියේ හීන් සිනාවක්ද මුව රන්දාගෙනය.

සති කිහිපයකට කලින් මේ කුඩා හෝටලය වෙත පැමින නවාතැන් ගත් පසු වෙරෝනිකාගෙත් පුතුගෙත් දවස ගෙවීගියේ ඉතා සෙමෙනි. එහෙත් සැඟව සිටින්නට මේ කුඩා නගරය හැරෙන්නට වෙන තැනක් ඇයගේ සිතට පැමිනෙන්නේ නැත.

"අම්මේ අම්මේ අර අංකල් තමා එදා සත්තු ඇන්දේ..".  කියමින් පුතු කෑගසයි...

"අංකල් ඔයත් ඉන්නේ මෙහෙද..?" කුඩා පුතුගේ කෑ ගැසීම නිසා  වෙරෝනිකා  හදිසියේම නැවත හැරී බැලුවාය..

"පියෙත්‍රෝ..??!!! ඔබ මෙහේ...????

"වෙරෝනිකා"...??  ඔබ....!!!
                                                         
                                           °°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
සුළං රැල්ලට සෙලවෙන වෙරෝනිකාගේ කෙහෙරැලි දෙස ඔහු බලා සිටියේ ආසාවෙනි. මෙයට වසර කිහිපයකට පෙර මෙවැනිම සයුරු තෙරකදී එකිනෙකා හා වෙලී හිරු බැස යන සැටි බලා සිටි  අයුරු සිහිකල ඔහු සිහින් සුසුමක් හෙළුවේ අතිතයේ සොඳුරු බව අමතක කරන්නට මෙනි..

"ඔබ තවමත් සුන්දරයි.. එදා සිටි ලෙසින්ම.."

 "ඒ ඔබ දකින්නේ මගේ මුහුනේ එක් පැත්තක් නිසා වෙන්න ඇති" වෙරෝනිකා සිහින් ශෝකී සිනාවකින් පැවසුවේ ඇගේ මුහුනේ අනික් පස ඔහු දුටු බව නොසිතාය.

"මම ඔබේ මුහුන හොදටම දුටුවා ඔබ මෙහි පැමිණි දවසේම. එහෙත් මට නම් ඔබ එදා සේම සුන්දරයි"

"ඔබේ අත..??"
ඇය ඔහුගේ අත දෙස විමසුම් බැල්මක් හෙලා කනගාටුවෙන් ඉවත බලා ගත්තේ ඔහුගේ සිත හදුනාගත්තාක් මෙනි..

"ඔබව මෙන්ම මගේ අතත් ඔවුන් මට අහිමි කරා.. එහෙත් මා දුක්වන්නේ ඔබේ සිතුවම ඔවුන් ගෙන යාම පිළිබදව පමනයි"..

මාස ගනනාවක් ඔවුන් දෙදෙනා රහසින් හමුවී ඇයගේ සිතුවම නිම කල අයුරු ඇය සිහි කරේ මහත් ශෝකයෙනි. ඒ වන විටත් නගරයේ සිටුවරයෙක්ගේ බිරිඳ වී ඇයව, එම  සිටුවරයා විවාහ කරගත්තේ ඇගේ තිබූ අසාමාන්‍ය රූ සපුව නිසාම බවයි නගරයේ වැසියන්ගේ අදහස වූයේ..

කුඩා වෙළදව්‍යාපාරයක් හිමිවූ ඇගේ පියා අටදෙනෙකුගෙන් සමන්විත ඇගේ පවුල නඩත්තු කලේ ඉතා අමාරුවෙනි. එනිසාම කුඩා කල සිටම නොයෙකුත් අඟහිඟ කම් වලට මුහුන දුන් ඔවුන්ට ඇය වෙත ආ මංගල යෝජනාව වාසනාව හිස මත කඩා වැටුනාක් මෙන් දැනීම පුදුමයක් නොවූවද වෙරෝනිකා ඇගේ විරුද්දත්වය මව හමුවේ තැබුවේ අසරණවය.

"මේ තරම් වාසනාවක් ගෙදරටම ඇවිත් තියෙද්දිත් එයට පිටුපාන්නද නුඹට ඕනේ.. ජීවිත කාලේම දුක්වින්ද පියා වෙනුවෙන් අසරන සහෝදරයන් වෙනුවෙන් යමක් කරන්න නුඹට අවශ්‍ය නැතිවද?" මවගේ වදන් හමුවේත් ඇගේ දෑසේ අසරන කම හමුවේත් වෙරෝනිකා ඇයට හිමි හිර ගෙය වෙත පානැගුවේ හිත් පිත් නැත්තියක් ලෙසටය.

"ඔබට මතකද අපි මුනගැහුනූ හැටි"? පියෙත්‍රෝ අතීතය සිත්තම් කරයි.

 සිටුවරයා සිතුවම් වලට ඉතා ප්‍රිය කල කෙනෙකි. සිටු මැදුරට විත් එහි සාමාජිකයන්ගේ රුව සහ වෙනත් දර්ශන සිතුවම් කිරීමට ඔහු තෝරාගෙන තිබුනේ මේ දක්ෂ තරුණ සිත්තරාය.

"ඔබ දුටු මුල්ම දවසේ මම හිතුවේ දිව්‍යාංගනාවක් කියලා. මම ටිකක් වෙලා බලන් හිටියා ඔබ ඇසිපිය ගහයිද කියලා"..  පලමු වරට තනිව හමුවූ දිනයේ ඔහු කියූ වදන් අදමෙන්ම ඇයට මතකය.

ඇය සිහින් හඩින් සිනාසුනේ ඒ අතීතය සිහිපත්වය,

හදිසියේ දුටු කඩවසම් සිත්තරාගේ දෑස අද මෙන්ම ඇයට මතකය. මුල්වර හමුවීමෙන් පසුව නිතර  නිතර හමුවීමත් ඉන්පසුව ඔවුන් අතර වූ සොඳුරු බැදීමක් සිහිනයක් සේ ඇගේ හදේ සිත්තම් වෙයි.

"මමත් ඔබ දුටුවනම සිතුවේ මීට කලින් ඔබව කොහේදී හෝ මුණගැසී තිබෙනවා කියා තමයි"

"සැබැවින්ම මොනතරම් සුන්දරද. ඔබට සිතුවම් ඇදීමට පමනක් නොවෙයි ගීත ගැයීමටත් හැකි නේ."

දෙදෙනා හමු වූ බොහෝ දිනවල ඔහු ගී ගයමින් ඇය සිත්තම් කරන අයුරු ඇයට සිහිපත් වෙයි.
එතරම් ප්‍රේමනීය බැදීමකට ලොව කිසිසෙත් ඉඩ නොමැති බව ඔවුන් නොදැන සිටියා නොවේ.

ඇය නැවතත් අතීතයේ හමුවූ සුන්දර යුවතිය වනු ඔහු බලා සිටියේ සිහින් සිනාවකින්ය.

ඇය අන්සතු ලඳක් බවත් කිසිදා ඔහුට හිමි නොවන දෙයක් බවත් දැන සිටියත් ඇගේ අවිහිංසක සිතටත් අවංක ආදරයටත් ඔහු දිවි දෙවෙනි කොට පෙම් කලේ අනාගතයෙ එන දුක් ගැහැට ගැන අවබෝදයෙන් බව ඔහු අදත් සිහිකරන්නේ සතුටෙනි

"ඔබේ අතට කුමක්ද සිදුවුනේ.. "

"ඔවුන් සිතුවම ගැන ආරංචි වෙලා මගේ නවාතැනට ආවා. මම හිතන්නේ ඔබේ සේවිකාවගෙන් ඔවුන් විස්තර හොයාගෙන තියෙනවා. ඔවුන් සිතුවම රැගෙන මට වද හිංසා පමුනුවමින් අශ්වරථයක පටවගෙන කොහේදෝ ඈතකට මා ගෙන ගියා.."

ඔවුන්ට අණ ලැබී තිබුනේ මා මරාදමන්නට. එහෙත් එහි මා සමඟ හිතවත් වූ මගේ හිතවතෙකුත් සිටියා.. ඔහුගේ ඕනෑකමට මා මරා නොදමා නැවත සිතුවම් අදින්නට නොහැකි වනු පිනිස මගේ දකුනු අත කපා දමා මා මග දමා ඔවුන් යන්නට ගියා.."

"කිසිවෙකු හෝ මා දැක වෙදදුරෙක් කැඳවාගෙන අවුත් මට ප්‍රථිකාර කර මගේ ජීවිතය බේරාගත්තා..

ඇගේ දෑසින් නොනවත්වාම බේරුනු කදුළු දෙස ඔහු බලා සිටියේ ශෝකයෙනි. පෙර දිනවලත් ඔවුන් හමුවූ ඇතැම් දිනවල ඇය මෙසේ කදුළු සැළුවේ එක්වීමට නොලැබෙන මෙම සොඳුරු පෙම අහිමි වේයැයි බියෙන් බව ඔහුට මතකය..

ඔහු කතා කරන විට ඇයට ඒ බිහිසුන රාත්‍රිය නැවතත් සිහිවේ.

සිටුවරයාගේ සේවකයන් ඔහු විසින් සිතුවම් කරන ළද ඇගේ සිතුවම රැගෙන ආ පසු ,සිටුවරයා එය ගිනි තබා ඇයටද ගිනි තබන ලෙස අණ කල හැටි සිහිවීමෙන් ඇගේ මුළු ඇගම බියෙන් සලිත වන්නේ නැවත වතාවක් එවැන්නක් සිදුවේයැයි ඇයට ඇති වූ බිය නිසාමය

"එදින රාත්‍රියේ මා ගිනි තබා මරා දැමීමට සිටුවරයා බාරකලත් මගේ සේවිකාව නුවනක්කාර ලෙසින් මගේ දිවි ගලවා ගත්තා. මා මරා දැමීමට පැමිනි උදවිය මට ගිනි තබා යන්නට ගිය පසු ඇය වහා ගින්න නිවා දැමුවා. ඇය නිසා දිවි බේරා ගත්තත් මගේ ශරීරයේ එක් කොටසක් පිලිස්සී විකෘති වුනා පමනක් නොවෙයි මා මාස ගනනාවක් මෙය නිසා මරණය සමඟ සටන් කරා."

ඒ කාලය පුරාවටම අපව බලාගත්තේ මගේ දුප්පත් සේවිකාව. ඇය පසුගිය මාසයේ මිය ගියා. නැවතත් ඒ නගරයේ සිටියොතින් සිටුතුමාගේ මිනිසුන්ට අපිව අසුවෙතැයි බියෙන් නගරය හැර දමා පළා යන ලෙස ඇය මියයාමට කලින් මගෙන් ඉල්ලා සිටියා. ඒ අවුරුදු කිහිපයම අප සැඟවී සිටියේ ඇගේ නිවසේ"..

ම්ම්ම්ම්.... පියෙත්‍රො කලපනාවෙන් හිස සලයි...

"එතකොට ඔබේ දරුවා ලැබුනේ.."?

වෙරෝනිකාගේ කදුලින් බරවූ එකම ඇස දෙස බලා ඔහු ඇසුවේ පුදුමයෙන්..

"මා ගිනි තියන්න ගෙනියනකොටත් මා සිටියේ ගැබ්ගෙන.. ඒ ඔබ නිසා".. ඇය හීන් හඩින් පවසද්දී ඔහුගේ ශරීරය ගැහෙන්නට පටන් ගත්තේ මහා හිම කුනාටුවකට හසුවූ ලෙසින්..

"මගේ පුතා.....!!!!

පියෙත්‍රෝ වේගයෙන් දුවගොස් කුඩා දරුවා තුරුළු කරගනු ඇය බලා සිටියේ කදුළු පිරි දෑසින්....

208 comments: